W artykule zwrócono uwagę, że internacjonalizacja i globalizacja rynków zmieniły istotę działalności przedsiębiorstw. Przedstawiono najbardziej popularne modele międzynarodowych uwarunkowań strategii przedsiębiorstw, rodzaje strategii w wymiarze międzynarodowym oraz formy wejścia przedsiębiorstw na rynki zagraniczne.

Artykuł przedstawia zarys historycznych powiązań ekonomii i zarządzania. Podstawę rozważań stanowi koncepcja ewolucji. Analizę przeprowadzono na podstawie dwóch podstawowych dzieł: Oikonomikos autorstwa Ksenofonta oraz Bogactwa narodów A.Smitha. Ewolucja cywilizacji na Ziemi, prowadzi do ewolucji pracy, co przejawia się w jej specjalizacji, a w tym – specjalizacji pracy naukowej. W ten sposób powstała jako nauka ekonomia, potem wyłoniło się naukowe zarządzanie, a z tego ostatniego – zarządzanie strategiczne. Ramy badawcze oparte na teorii ewolucji pozwalają uznać coraz szybszą zmienność świata za kategorię ekonomiczną. Pogłębienie zrozumienia zachodzących procesów może odbywać się tylko poprzez integrację wszystkich nauk społecznych.

W artykule przedstawiono inne niż tradycyjne ujęcie wybranych problemów szkoły zasobów zarządzania strategicznego. Dotyczy to przede wszystkim możliwości formułowania strategii w języku zasobów. Kategorie produktowo-rynkowe, charakterystyczne dla konwencjonalnych źródeł ujęć strategii, sprowadzono do poziomu taktyczno-operacyjnego.

W artykule przedstawiono przegląd najbardziej reprezentatywnych krytycznych opinii na temat neoliberalnej doktryny społeczno-ekonomicznej. Następnie przytoczono argumenty biorące w obronę neoliberalną koncepcję ładu społeczno-gospodarczego.

Głównym problemem dyscypliny strategii jest sam problem definicji kluczowego pojęcia – „strategia”, co jest poważnym problemem metodologicznym. Wiele z istniejących definicji jest zbyt ogólnych i niejasnych. Dodatkowy problem stanowi swobodne wchodzenie na teren dyscypliny przedstawicieli innych nauk – od psychologii po ekonomii, którzy powiększają chaos pojęciowy, wprowadzając swoje własne definicje i pojęcia. Podobnie czynią konsultanci. Dlatego wydaje się, że obecnie bardziej celowe jest uzgodnienie atrybutów strategii niż szukanie wspólnej definicji strategii.

Autor proponuje spojrzenie na strategię jako na proces zachodzący w dwóch etapach. Pierwszym z nich jest stworzenie pewnej spekulatywnej koncepcji działania, drugim jest jej praktyczne wdrożenie. Proces ten ma cztery atrybuty, które w ten sposób są podstawowymi cechami strategii firmy: kluczowe wybory, prostotę, wewnętrzną i zewnętrzną spójność. Autor uzasadnia swoje stanowisko, przedstawiając znaczenie kluczowych wyborów i prostoty w procesie budowy strategii.

W artykule przedstawiono rezultaty wstępnych badań dotyczących związku pomiędzy koniunkturą giełdową a koniunkturą w realnej sferze gospodarki w Polsce w latach 1996-2009. Dokonano porównania struktury branżowej oraz efektywności gospodarowania spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie (GPW) z pozostałymi podmiotami funkcjonującymi w skali całej gospodarki oraz przeprowadzono analizę związku pomiędzy zmianami cen akcji mierzonymi indeksem WIG a wzrostem PKB, wzrostem produkcji przemysłowej, inflacją, stopą procentową oraz kursem walutowym PLN/EUR. Z badań tych wynika, że mimo że GPW jest relatywnie młodym rynkiem giełdowym, struktura sektorowa notowanych na niej spółek w znacznym stopniu odwzorowuje strukturę podmiotów występujących w całej gospodarce oraz że istnieje wyraźny związek pomiędzy zmianami cen akcji a koniunkturą gospodarczą, zwłaszcza jeśli mierzona jest ona wskaźnikiem wzrostu PKB. Jeśli zależności te nie uległyby zmianie w przyszłości, należy oczekiwać, że poprawie sytuacji gospodarczej towarzyszyć będzie poprawa koniunktury giełdowej, chociaż na podstawie przeprowadzonych badań trudno przewidzieć, czy odwrócenie trendu w pierwszej kolejności nastąpi na giełdzie czy też w realnej sferze gospodarki.

Artykuł nawiązuje do nasilającej się krytyki doktryny ekonomii głównego nurtu opierającej się na aksjomacie, że człowiek gospodarujący (homo oeconomicus) zachowuje się racjonalnie: optymalizuje decyzje, nie ulega nastrojom, nie jest chciwy itd. Konieczne jest otwarcie się ekonomii tradycyjnej na ekonomię behawioralną, która stała się w ostatnich latach jednym z najbardziej dynamicznych kierunków badań. W artykule podważono powszechne stereotypy dotyczące teorii A.Smitha, w tym przypisujący mu kreację homo oeconomicus. Biorąc pod uwagę całokształt twórczości Smitha - etyka i ekonomisty, należy stwierdzić, że egoizm i altruizm w jego teorii nie są sprzeczne. Odczytywanie ich obecnie na nowo pozwala sformułować pogląd, że A.Smith jest prekursorem ekonomii behawioralnej.

Praktycy ekonomii i zarządzania oczekują ciągle nowych rozwiązań. Im w zasadzie jest wszystko jedno - kto, dlaczego i w jaki sposób to uczynił. W nauce kryteria są bardziej rygorystyczne. Czy tak powinno być? W tym artykule autor chciałby się zastanowić nad niektórymi aspektami prowadzenia badań w naukach o zarządzaniu. W artykule autor przedstawia problemy uprawiania nauki (kontekst odkrycia a kontekst uzasadnienia) w szczególności w naukach o zarządzaniu. W końcowym wniosku stwierdza: gdy chcemy coś odkryć, to każda droga dojścia do celu jest właściwa. Gdy chcemy, żeby nasze odkrycie uznane zostało za naukowo potwierdzone, musimy podporządkować się rygorom nauki. (abstrakt oryginalny)

Nowa ekonomia instytucjonalna jest niedostatecznie spopularyzowana wśród polskich ekonomistów. Dlatego nagroda Nobla 2009 dla jej głównego twórcy O. E. Williamsona była sporym zaskoczeniem dla środowiska nauk o zarządzaniu. W artykule przedstawiono genezę tego nurtu i omówiono perspektywy jego wykorzystania w procesach zarządzania korporacjami w warunkach globalizacji przy wzroście ryzyka transakcji na otwartych rynkach. (abstrakt oryginalny)