Artykuł prezentuje wyniki badań dotyczące gotowości prorozwojowej pracowników świadczących pracę w oparciu o tzw. elastyczne formy zatrudnienia. Przeprowadzono analizę systemowych, prawnych i społecznych skutków zawierania umów o świadczenie usług ze szczególnym uwzględnieniem szans i zagrożeń dla strategii organizacji, jak również rozwoju zawodowego pracowników. W badaniach wykorzystano autorskie narzędzie, skalę GPUR wersja 2012, umożliwiające ocenę gotowości prorozwojowej osób w sytuacji pracy. Stwierdzono, iż najwyższy poziom gotowości prorozwojowej wykazywały osoby, świadczące pracę na podstawie umów cywilnoprawnych będące jednocześnie zatrudnione na etacie w innym miejscu pracy. Osoby te wykazywały najwyższy poziom identyfikacji z celami edukacyjno-zawodowymi organizacji, jednocześnie niski poziom mobilności profesjonalnej, który wskazywał na niechęć do zmiany tego sposobu funkcjonowania zawodowego. Zatrudnieni w ramach kontraktów (samozatrudnienie), najbardziej przedsiębiorczy, a także zaawansowani pod względem profesjonalnym, najwyższe wyniki uzyskiwali w obszarze mobilności zawodowej i otwartości na zmiany, natomiast niższe w kwestii identyfikacji z polityką szkoleniową organizacji. Studenci zatrudnieni na podstawie umów cywilnoprawnych najwyżej cenili skuteczność doskonalenia zawodowego w miejscu pracy, szczególnie w praktycznym wymiarze. Redukcja kosztów związanych z etatyzacją na rzecz elastycznych form zatrudnienia przynosi korzyści ekonomiczne przedsiębiorstwom w krótkim okresie czasu. Natomiast w dłuższej perspektywie może nieść zagrożenia wynikające ze słabszej identyfikacji pracowników z pracodawcą prowadzącej do większej rotacji personelu, co w konsekwencji przyczynia się do obniżenia potencjału prorozwojowego przedsiębiorstwa.