Artykuł zajmuje się problemem doboru metod zarządzania w zależności od paradygmatu ekonomii. W publikacji problem badawczy został określony i podjęto próbę jego rozwiązania. Zaproponowana została w niej mapa doboru i hierarchizacji metod zarządzania w przypadku różnych paradygmatów ekonomii, podana klasyfikacja metod zarządzania ze względu na przydatność aplikacyjną, a także zaprezentowana procedura doboru metod zarządzania w warunkach złożonego otoczenia zewnętrznego. Wskazano również obszar dalszych badań dotyczących problemu podjętego w publikacji w warunkach przyjęcia paradygmatu zrównoważonej gospodarki.

W artykule przedstawiono ewolucję poglądów na temat metodologii badań w naukach o zarządzaniu. Pokazano wysiłki klasyków w zakresie tworzenia podstaw naukowych nowej dyscypliny. W późniejszym czasie w naukach o zarządzaniu starano się stosować do wzorca metodologicznego obowiązującego w naukach przyrodniczych. Okazało się jednak, że wzorzec ten nie jest odpowiedni dla nauk społecznych w tym dla zarządzania. To z kolei wywołało ostrożną dyskusję o potrzebie wypracowania odrębnego modelu metodologicznego dla nauk społecznych.

Ewolucji współczesnego zarządzania strategicznego nie towarzyszą równoległe głębokie zmiany w analizie strategicznej. Wciąż oczekuje się, że dostarczy ona wiedzy kompleksowej, dogłębnej, a co więcej wybiegającej w przyszłość. Dziś powyższe założenia stają się niemożliwe do spełnienia. Konieczne są głębokie zmiany w podejściu do analizy strategicznej gwarantującej aktualność pozyskiwanych informacji, akceptującej selektywność wiedzy i intuicję jako metodę wnioskowania.

Zarządzanie jest jednym z rodzajów szeroko rozumianego kierowania. Jest działaniem zespołowym profesjonalnej działalności ludzi. Jest procesem dokonującym się w organizacji. Organ zarządzający ma wpływ na funkcjonowanie i rozwój organizacji. Granice między zarządzaniem a innymi dyscyplinami naukowymi nie powinny być zbyt ostre. Twierdzenia nauk o zarządzaniu charakteryzują się niskim stopniem ścisłości. Drugą cechą tych nauk jest ograniczony zasięg ważności ich twierdzeń, a trzecim to, że ograniczona jest ich trwałość. Nauki o zarządzaniu jako młode znajdują się w okresie przedparadygmatycznym. Musi występować w nich wiele teorii i wiele metod badawczych. Wobec braku ogólnie przyjętej klasyfikacji kierunków w naukach o zarządzaniu i ciągłego ich wzbogacania się grozi im fragmentacja. Nauki o zarządzaniu powinny dążyć do uznania ich za samodzielną dziedzinę nauki. Nieodzowne jest ukształtowanie się w naukach o zarządzaniu subdyscyplin, w tym w pierwszej kolejności zarządzania biznesowego i zarządzania publicznego.

Celem artykułu jest przedstawienie pojęcia "nowa gospodarka" w kontekście wykorzystania wiedzy i innowacji jako najbardziej charakterystycznych jej cech. Termin "nowa gospodarka" jest interpretowany jako nadrzędna struktura ekonomiczna, zasilana przez innowacje w zakresie technologii informatycznych i komunikacyjnych, która wpływając na wszystkie gałęzie gospodarki, przyspiesza wzrost wydajności i tempo wzrostu gospodarczego. To dzięki wiedzy powstają nowe gałęzie gospodarki oparte na technologiach informacyjnych, które, służąc do szybkiego zbierania, przechowywania, przetwarzania i co najważniejsze wykorzystania informacji, spowodowały zmianę reguł funkcjonowania podmiotów, a także determinują wyznaczniki skuteczności i powodzenia działalności gospodarczej.

Opracowanie koncentruje się na badaniu relacji występujących między innowacjami a procesami globalizacji występującymi w światowej gospodarce. Współpraca międzynarodowa w tworzeniu innowacyjnych produktów i usług może przyjmować różne formy - od handlu innowacjami i licencjami, przez wspólne badania, tworzenie sieci współpracy o charakterze międzynarodowym, procesami merger i acquisition w tej sferze. Badania prowadzone w przedsiębiorstwach regionu łódzkiego wykazały, że znaczna część innowacji jest kierowana na rynek międzynarodowy, zwłaszcza chodzi tu o innowacje produktowe i procesowe, mimo że Polska ma daleką pozycję, jeśli chodzi o innowacyjność przedsiębiorstw.

Przyczyny występowania i przejawy owych negatywnych zjawisk w naukach ekonomicznych są złożone i trudne do rozszyfrowania. Próba ich projekcji nie jest więc łatwa, niemniej jednak z jedną z dysfunkcji w zarządzaniu postanowili zmierzyć się autorzy niniejszej pracy. Zasadniczym jej celem jest zatem próba zastosowania metod i narzędzi służących utrzymywaniu odpowiedniej jakości wyrobów a także zmniejszaniu wad i niezgodności już na etapie produkcji, a nie w trakcie eksploatacji u klienta. Osiągnięcie celu głównego wymagało sformułowania i zrealizowania celów cząstkowych, wśród których wymienić można : systematyzację - kluczowych z punktu widzenia badań - założeń i definicji; analizę rodzajów błędów oraz ich skutków polegającą na analitycznym ustaleniu związków przyczynowo - skutkowych powstawania potencjalnych wad produktu oraz uwzględnieniu w analizie czynnika krytyczności (ryzyka); wyznaczenie działań niezbędnych do doskonalenia procesów i zwiększenia jakości wyrobów oraz ocenę efektywności zastosowania metody FMEA w badanym przedsiębiorstwie.

Przedstawione opracowanie obejmuje zagadnienia dotyczące analizy wielofunkcyjności działań menedżerów zatrudnianych w organizacjach, w różnych strukturach i na różnych płaszczyznach odpowiedzialności zawodowej, społecznej i administracyjnej. Opracowanie zawiera wyniki refleksji naukowych bazujących na analizie literatury przedmiotu. Interpretacje autorskie oparte są na obserwacji nieuczestniczącej i wykonywanych działaniach, w których autor zaangażowany był osobiście. W opisach wykorzystane zostały doświadczenia własne obejmujące pracę w sferze podmiotów gospodarczych, wieloletnią pracę w obszarach administracyjnych oraz bardzo obszerną działalność społeczną. W opracowaniu opisano formy działania i role, jakie pełni menedżer w szerokim wachlarzu organizacji. Szczególną uwagę zwrócono na intelektualny aspekt, zwłaszcza menedżerów wyższego szczebla. Scharakteryzowano cechy osobowościowe jakimi powinni wyróżniać się menedżerowie kierujący zespołami międzynarodowymi. W postaci tabelarycznej zostały przedstawione najważniejsze predyspozycje, jakie powinni mieć współcześni menedżerowie. Uwypuklone zostały cechy menedżerów dla różnych poziomów hierarchicznych zajmowanych przez nich stanowisk.

Wyzwaniem, które stoi przed współczesnymi przedsiębiorstwami, jest skuteczne wdrożenie zarządzania procesowego, umożliwiające dostosowanie się do wymagań stawianych przez otoczenie. Głównymi przesłankami jest poprawa konkurencyjności, jakości obsługi klienta, realizowanych procesów czy redukcja kosztów. Celem artykułu jest identyfikacja implementacji zarządzania procesowego w Polsce z uwzględnieniem światowych trendów. W artykule przedstawiono wyniki badań empirycznych oraz studiów literaturowych w zakresie uwarunkowań wdrożenia tej koncepcji. Szczególną uwagę zwrócono na metodyki wdrażania oraz te czynniki, które sprzyjają bądź utrudniają wdrożenie zarządzania procesowego we współczesnych przedsiębiorstwach. Zaprezentowane wyniki badań stanowią wskazówki praktyczne dla menadżerów w zakresie realizowanych projektów wdrożenia zarządzania procesowego. Przedstawione rozważania mają zarówno walor poznawczy, jak i aplikacyjny.

W publikacji "Konkurencyjność przedsiębiorstw sektora MŚP w Polsce w świetle samooceny ich właścicieli i menedżerów" w pierwszej części przedstawione zostały w zarysie ramy teoretyczne zagadnienia konkurencyjności przedsiębiorstw. W części drugiej przedstawiono wyniki badań empirycznych wyodrębnionych kapitałowo przedsiębiorstw sektora MŚP według klas ich wielkości oraz rodzajów działalności. Dokonano obliczeń w zakresie podobieństwa uzyskanych struktur, dotyczących wskazanych przez właścicieli/menedżerów stopni konkurencyjności ich przedsiębiorstw. Wyniki badań wskazują na występujące powiązania pomiędzy klasą wielkości przedsiębiorstw a stopniem ich konkurencyjności, bez względu na rodzaj kapitału oraz różnice i podobieństwa pomiędzy podmiotami z kapitałem krajowym i z kapitałem zagranicznym, przy uwzględnieniu rodzajów ich działalności.