Proponowany artykuł dotyczy próby scharakteryzowania problematyki pomiaru "otwartości" procesów innowacyjnych w ujęciu teoretycznym, a także zbadania potencjału przedsiębiorstw funkcjonujących na rynku polskim w zakresie stosowania koncepcji otwartych innowacji z uwzględnieniem ich wielkości oraz wieku. Artykuł prezentuje wyniki badań empirycznych przeprowadzonych za pomocą badania ankietowego na 120 polskich przedsiębiorstwach różnej wielkości oraz sektorów działania. Celem ankiety było uzyskanie odpowiedzi na pytanie na jakim etapie "otwartości" procesów innowacyjnych znajdują się badane organizacje. "Otwartość" organizacji w zakresie innowacji została ustalona z wykorzystanej w badaniach Barge-Gil trzy-punktowej skali: innowator zamknięty; hybrydowy, półotwarty i innowator otwarty. Z wyników badań wynika, że tylko 7% badanych to organizacje posiadające otwarte procesy innowacyjne. Ponad trzy czwarte to organizacje hybrydowe, a 15% to innowatorzy zamknięci na współpracę w zakresie innowacji.

Rozważania przedstawione w niniejszym opracowaniu odnoszą się do dyskutowanej w literaturze przedmiotu kwestii znaczenia współpracy pomiędzy zagranicznymi filiami korporacji transnarodowych i przedsiębiorstwami krajowymi/lokalnymi w krajach goszczących. W szczególności artykuł zwraca uwagę na wstępne uwarunkowania, pojawiające się dalsze problemy oraz zróżnicowane aspekty, a także prawdopodobne ekonomiczne efekty takiej współpracy w kontekście regionalnym i lokalnym. Odnosząc się do wyników badania ankietowego, autorzy koncentrują się na kluczowych kwestiach, dotyczących: gotowości przedsiębiorstw do kształtowania powiązań gospodarczych, rodzajów podejmowanej współpracy, warunków i wymagań dla przedsiębiorstw lokalnych rozpoczynających współpracę z przedsiębiorstwami z kapitałem zagranicznym, dodatkowych obszarów takiej współpracy, a także przeszkód napotykanych przez przedsiębiorstwa ukierunkowane na rozwijanie relacji biznesowych z lokalnymi partnerami. Artykuł prezentuje część wyników projektu badawczego - Bezpośrednie inwestycje zagraniczne w wybranych województwach Polski. Analiza porównawcza - zrealizowanego jednocześnie w czterech regionach Polski (województwach: kujawsko-pomorskim, łódzkim, warmińsko-mazurskim, wielkopolskim) wśród przedsiębiorstw z udziałem kapitału zagranicznego oraz przedstawicieli władz samorządowych

W warstwie teoretycznej artykuł odwołuje się przede wszystkim na dorobku szkoły relacyjnej w zarządzaniu skupiającej się na relacjach business-to-business. Celem rozważań jest konfrontacja podejść stron relacji biznesowej (dostawcy i nabywcy) do adaptacji traktowanej jako proces przebiegający w ramach wiążącej ich relacji. W artykule przedstawiono miejsce adaptacji wśród procesów składających się na relację oraz określono podmiotową i przedmiotową istotę adaptacji. Na tej podstawie określono problem badawczy, który poddano empirycznej weryfikacji. W warstwie empirycznej artykuł opiera się na materiale na temat relacji z kluczowymi nabywcami i dostawcami zebranym wśród ponad 250 przedsiębiorstw produkcyjnych występujących w roli dostawcy lub nabywcy. Wyniki badań wskazują na asymetrię w znaczeniu przypisywanemu adaptacji - jest ona oceniana jako ważniejsza przez dostawców, niż nabywców, jednak obie strony uważają ją za najważniejszy proces relacji. Ponadto wykazano różnice w skali adaptacji w wymiarze obsługi, finansowo-logistycznym i technicznym. Podsumowaniem rozważań są wnioski dotyczące natury relacji postrzeganej przez pryzmat asymetrii jej struktury wynikającej z odmiennego podejścia podmiotów do istoty i zakresu wzajemnej adaptacji.

W artykule zaprezentowano warianty lokalizacji zespołów projektowych w strukturze łańcucha dostaw w ujęciu modelowym. Stanowiło ono podstawę do rozpoznania, w warunkach studium przypadków, rozwiązań organizacyjnych wybieranych przez podmioty łańcucha dostaw. Przeprowadzone badania wykazały popularność trzech z dwunastu wyłonionych modelowo rozwiązań, przy czym w każdym z tych trzech, ośrodek kierowniczy projektu znajduje się w strukturze lidera łańcucha dostaw. Z badań empirycznych wynika również, że powoływanie struktur projektowych w łańcuchu dostaw powoduje integrację poszczególnych podmiotów w sieci. Jej poziom, wynikający z "nałożenia" na strukturę sieciową struktury projektowej zależy m.in. od architektury zespołu projektowego w strukturze łańcucha dostaw.

Celem artykułu jest przedstawienie istniejącego w naukach o zarządzaniu problemu związanego z pojęciami: koncepcja i metoda. Opisano wybrane przykłady stosowania tych pojęć przez polskich badaczy. Zwrócono uwagę na dowolność stosowania pojęć przez przedstawicieli nauk o zarządzaniu. Dla oznaczenia tego samego zagadnienia stosuje się niekiedy dwa i więcej pojęć, które nie są pojęciami równoznacznymi. Niektórzy autorzy stosują pojęcia koncepcja i metoda jako synonimy. Tekst jest zaproszeniem do dyskusji w przedmiocie wypracowania zasad stosowana i wymienionych pojęć.

Jednym z efektywnych sposobów zdobycia nowej wiedzy, kompetencji i umiejętności jest nawiązanie oraz prowadzenie współpracy z innymi przedsiębiorstwami w ramach aliansów strategicznych. Dlatego też przewaga konkurencyjna przedsiębiorstwa oparta jest obecnie między innymi nie tylko na jego wewnętrznych zasobach, ale także kształtowana jest przez rezultaty prowadzonej kooperacji z innymi przedsiębiorstwami, także konkurentami. Alianse strategiczne dają możliwość zdobycia lub wspólnego wytworzenia cennej wiedzy, będącej źródłem przewagi konkurencyjnej dla przedsiębiorstwa, sojuszników czy całego aliansu. W tym znaczeniu zdobycie wiedzy i kluczowych kompetencji od innych firm w ramach prowadzonych porozumień strategicznych wydaje się mieć strategiczne znaczenie dla przetrwania i rozwoju firm w dzisiejszym środowisku biznesowym. W artykule przedstawiono determinanty procesu wzajemnego uczenia się przedsiębiorstw uczestniczących w aliansie. Dokonano także charakterystyki synergicznej sieci wiedzy w kontekście tworzenia nowej wiedzy w aliansie. Wskazano na dwa zasadnicze obszary tego procesu: łańcuch wartości wiedzy oraz transfer wiedzy poprzez budowanie synergicznych sieci wiedzy w aliansie. Proces ten staje się kluczową siłą napędową zdobycia, tworzenia i dzielenia się wiedzą przedsiębiorstw partnerskich i może wpłynąć na zdobycie, utrzymanie i/lub wzmocnienie przewagi konkurencyjnej każdego z nich.

Znajomość istoty ignorancji jest znaczącym uzupełnieniem teorii i praktyki zarządzania wiedzą oraz odgrywa istotną rolę w zrozumieniu kreatywności i innowacji. Celem artykułu jest przegląd podstawowych koncepcji związanych z rolą ignorancji w teorii i praktyce zarządzania. Artykuł stanowi wprowadzenie do dalszych poszukiwań teoretycznych oraz zastosowań praktycznych dotyczących wiedzy i ignorancji w zarządzaniu, szczególnie w okresie, gdy lawinowo narasta ilość informacji i pojawiają się coraz większe trudności nie tylko z jej przetwarzaniem, ale przede wszystkim z oddzieleniem informacji i wiedzy potrzebnej od informacji i wiedzy zbędnej.

Im większą zdolność do unifikacji technologii wytwarzania przejawia producent, tym wyższy osiąga poziom elastyczności implementacyjnej; w perspektywie ma to swoje przełożenie na heterogeniczność portfela produktowego. W kontekście powyższego przystąpiono do badań, których realizacja warunkowała próbę odpowiedzi na pytanie: czy ilość implementowanych przez wytwórcę wyrobów jest pochodną - wypracowanych przez niego - zdolności do unifikowania technologii wytwarzania? W kontekście tak postawionego pytania zasadniczym celem pracy jest próba zobrazowania zunifikowanej technologii wytwarzania jako atrybutu sprzyjającemu elastyczności implementacyjnej rozumianej jako zdolność organizacji do wdrażania nowych produktów.

W publikacji zaprezentowano uzyskane wyniki badań w zakresie tzw. stadialności rozwoju podmiotów zaliczanych do sektora MŚP, tj. mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw z kapitałem krajowym w gospodarce Polski. W badaniach potwierdzono, iż przedsiębiorstwa te charakteryzuje etapowość i fazowość rozwoju, przy czym występują znaczące różnice w tym zakresie w zależności od klasy wielkości jednostki, a także rodzaju jej działalności. W badaniach m.in. wykazano, iż mikroprzedsiębiorstwa zazwyczaj osiągały niższe etapy swojego rozwoju w porównaniu z małymi i średnimi jednostkami, zaś przedsiębiorstwa przemysłowe charakteryzowały się zasadniczo pośrednim lub wyższymi etapami rozwoju w relacji do pozostałych przedsiębiorstw sektora MŚP w Polsce, tj. handlowych, usługowych, budowlanych i transportowych.

Artykuł przedstawia próbę autorskiego spojrzenia na proces rozwoju współczesnych polskich nauk o zarządzaniu. Spojrzenie to lokalizowane jest w optyce trzech perspektyw. Pierwsza nawiązuje do wyzwań formułowanych przez realny świat gospodarki, druga do problemów badań podejmowanych na poziomie prac habilitacyjnych w naukach o zarządzaniu, trzecia zaś dotyczy spójności dwóch pierwszych perspektyw ujmowanej z punktu widzenia modelu i podstawowych zasad doskonałości biznesowej. Jego celem jest dokonanie swoistej konfrontacji i porównania w jakim zakresie problemy i zagadnienia formułowane przez praktykę gospodarczą i wyzwania współczesnego świata, są kompatybilne z obszarami problemowymi podejmowanymi przez środowisko pracowników polskich uczelni w procesie rozwijanych badań naukowych.