Rok wydania: 2025
Numer czasopisma: 4
Słowa kluczowe: fałszywe przywództwo, autentyczne przywództwo, dynamiczne zdolności pracowników, wydajność pracy
Strony: 13-27
Język publikacji: Angielski
Pobierz
Wpływ autentycznego i fałszywego przywództwa na oparty na dynamicznych zdolnościach pracowników model wydajności pracy
Agnieszka Bieńkowska, Katarzyna Tworek
Abstrakt
Badanie ma na celu zbadanie wpływu autentycznego i fałszywego przywództwa na dynamiczne zdolności pracowników (EDC) i ich późniejszy wpływ na wyniki pracy. Badanie ma na celu wypełnienie luki w zrozumieniu, w jaki sposób style przywództwa moderują związek między EDC a wydajnością pracy poprzez postawy związane z pracą, takie jak dopasowanie do pracy, motywacja do pracy, zaangażowanie w pracę i satysfakcja z pracy. W badaniu zastosowano dwufazowe podejście empiryczne. Przeprowadzono badanie pilotażowe w celu walidacji narzędzia badawczego, a następnie zebrano dane pierwotne z 289 organizacji w Polsce. W badaniu wykorzystano ankietę wypełnioną przez menedżerów wyższego i średniego szczebla. Zastosowano wielogrupową analizę ścieżki w celu oceny moderującego wpływu autentycznego i fałszywego przywództwa na model wyników pracy oparty na EDC. Analiza danych została przeprowadzona przy użyciu SPSS AMOS. Wyniki wskazują, że autentyczne przywództwo wzmacnia pozytywny wpływ EDC na wyniki pracy, podczas gdy fałszywe przywództwo zmniejsza ten efekt. W organizacjach o wysokim poziomie autentycznego przywództwa wszystkie związki między EDC, zmiennymi pośredniczącymi i wynikami pracy były statystycznie istotne. I odwrotnie, w organizacjach o wysokim poziomie fałszywego przywództwa związek między EDC a dopasowaniem osoby do stanowiska pracy nie był istotny, co osłabiło ogólny model. Badanie potwierdza, że styl przywództwa jest krytycznym moderatorem w powiązaniu EDC z wydajnością.
Bibliografia
[1] Al Wali J., Muthuveloo R., Teoh A. P., Al Wali W. (2023), Disentangling the relationship between employees’ dynamic capabilities, innovative work behavior and job performance in public hospitals, “International Journal of Innovation Science”, Vol. 15, No. 2, pp. 368–384. [2] Ali B. J., Anwar G. (2021), Strategic leadership effectiveness and its influence on organizational effectiveness “International Journal of Electrical, Electronics and Computers”, Vol. 6, No. 2., pp. 11–24. [3] Alturaysi M. A. (2024), Health-oriented Leadership and Employees’ Well-being: An Explanatory Mechanism of Person-job Fit and Psychological Empowerment, “International Journal of Organizational Leadership”, Vol. 12, No. 4, pp. 668–683. [4] Apascaritei P., Elvira M. M. (2022), Dynamizing human resources: An integrative review of SHRM and dynamic capabilities research, “Human Resource Management Review”, Vol. 32, No. 4, art. 100878. [5] Bartone P. T. (2016), Leader influences on resilience and adaptability in organizations, [in:] U. Kumar (ed.) The Routledge international handbook of psychosocial resilience, Routledge, Abingdon, pp. 355–368. [6] Bieńkowska A., Tworek K. (2020), Job performance model based on Employees’ Dynamic Capabilities (EDC), “Sustainability”, Vol. 12, No. 6, 2250. [7] Bieńkowska A., Tworek K. (2023), Employees’ dynamic capabilities-based model of their perceived job security. EkonomiaWroclaw Economic Review, Vol. 29, No. 2, pp. 121–133. [8] Bieńkowska A., Tworek K. (2024a), How employees’ dynamic capabilities influence job performance across different stages of a crisis?, “Engineering Management in Production and Services”, Vol. 16, No. 4, pp. 1–20. [9] Bieńkowska A., Tworek K. (2024b), Leadership Styles and Job Performance: The Impact of Fake Leadership on Organizational Reliability, Taylor & Francis, New York. [10] Bieńkowska A., Tworek K. (2024c), Deficit of EDCs influence on employees’ job performance in organizations during decline stage of organizational life as a symptom of organizational death, “Forum Scienta Oeconomica”, Vol. 13, No. 1, pp. 37–52. [11] Bieńkowska A., Tworek K., Zabłocka-Kluczka A. (2020), Organizational reliability: Human resources, information technology and management. Routledge, Abingdon. [12] Cai D., Cai Y., Sun Y., Ma J. (2018), Linking empowering leadership and employee work engagement: The effects of personjob fit, person-group fit, and proactive personality, “Frontiers in psychology”, Vol. 9, art. 1304. [13] Carmeli A., Gelbard R., Reiter‐Palmon R. (2013), Leadership, creative problem‐solving capacity, and creative performance: The importance of knowledge sharing, “Human resource management”, Vol. 52, No. 1, pp. 95–121. [14] Carmeli A., Sheaffer Z., Binyamin G., Reiter‐Palmon R., Shimoni T. (2014), Transformational leadership and creative problem‐solving: The mediating role of psychological safety and reflexivity, “The Journal of Creative Behavior”, Vol. 48, No. 2., pp. 115–135. [15] Caza A., Jackson B. (2011), Authentic leadership, [in:] A. Bryman, D. Collinson, K. Grint, B. Jackson, M. Uhl-Bien (eds.), The SAGE handbook of leadership, Sage, London, pp. 352–364. [16] Chan D. (2014) Individual Adaptability to Changes at Work, Routledge, London. [17] Choi, S. B., Tran T. B. H., Kang S. W. (2017), Inclusive leadership and employee well-being: The mediating role of person-job fit “Journal of Happiness Studies”, Vol. 18, No. 6, pp. 1877–1901. [18] Dartey-Baah K., Issahaku L., Akwetey-Siaw B. (2024), Authentic leadership and employee engagement: the mediating role of employee work environment, “Industrial and Commercial Training”, Vol. 57, No. 1, pp. 118–134. [19] Drucker P. (1996), Your leadership is unique, ”Leadership Journal”, Vol. XVII, No. 4, p. 54. [20] Edwards, J. R. (1991). Person-job fit: A conceptual integration, literature review, and methodological critique, [in:] C. L. Cooper, I. T. Robertson (eds.), International review of industrial and organizational psychology, John Wiley & Sons, New York, pp. 283–357. [21] Einarsen S., Aasland M. S., Skogstad A. (2007), Destructive leadership behaviour: A definition and conceptual model, “The leadership quarterly”, Vol. 18, No. 3, pp. 207–216. [22] Eisenhardt K.M.; Martin J.A. (2000), Dynamic capabilities: What are they? “Strategic Management Journal”, Vol. 21, pp. 1105–1121. [23] Engelen A., Gupta V., Strenger L., Brettel M. (2015), Entrepreneurial orientation, firm performance, and the moderating role of transformational leadership behaviors “Journal of management”, Vol. 41, No. 4, pp. 1069–1097. [24] Enwereuzor I. K., Ugwu L. I., Eze O. A. (2018), How transformational leadership influences work engagement among nurses: does person–job fit matter?, “Western Journal of Nursing Research”, Vol. 40, No. 3, pp. 346–366. [25] Graetz F. (2000), Strategic change leadership, “Management decision”, Vol. 38, No. 8, pp. 550–564. [26] Haryono S., Sulistyo B. A. (2020), Effects of work motivation and leadership toward work satisfaction and employee performance: Evidence from Indonesia, “The Journal of Asian Finance, Economics and Business”, Vol. 7, No. 6, pp. 387– 397. [27] Huber S. G. (2011), Leadership for learning–Learning for leadership: The impact of professional development, [in:] International handbook of leadership for learning, Springer Netherlands, Dordrecht, pp. 635–652. [28] Penc J. (1997), Leksykon biznesu, Agencja Wydawnicza Placet, Warszawa. [29] Kahn W.A. (2010), The essence of engagement: Lessons from the field, [in:] S.L. Albrecht (ed.) Handbook of Employee Engagement: Perspectives, Issues, Research and Practice, Edward Elgar Publishing Limited, Cheltenham, pp. 20–30. [30] Keane A., Kwon K., Kim J. (2024), An integrative literature review of person–environment fit and employee engagement, “Journal of Management & Organization”, Vol. 30, No. 6, pp. 2149–2178. [31] Koźmiński A. K. (2004), Zarządzanie w warunkach niepewności, PWN, Warszawa. [32] Liu X., Zhu Z., Liu Z., Fu C. (2020), The influence of leader empowerment behaviour on employee creativity, “Management Decision”, Vol. 58, No. 12, pp. 2681–2703.
Publikacje z rocznika