Rok wydania: 2026
Numer czasopisma: 2
Słowa kluczowe: ryzyko,zarządzanie ryzykiem, publiczne zarządzanie kryzysowe
Strony: 25-32
Język publikacji: Polski
Od zarządzania ryzykiem do publicznego zarządzania kryzysowego
Abstrakt
Publiczne zarządzanie kryzysowe podlega przyspieszonej ewolucji w odpowiedzi na intensyfikację globalnych zjawisk kryzysogennych (epidemie, zmiany klimatyczne, konflikty zbrojne, rosnące oczekiwanie komfortu w krajach bogatych). Efektywne kształtowanie jego nowej teorii powinno bazować na dorobku teorii zarządzania triadą: ryzyko–bezpieczeństwo–ciągłość działania. Przydatny w tym jest dorobek naukowego zarządzania ryzykiem wypracowany w uczelniach technicznych. W artykule wskazano współczesne wyzwania i problemy do zbadania.
Bibliografia
[1] Beck U. (2002), Społeczeństwo ryzyka. Na drodze ku innej nowoczesności, Scholar, Warszawa.
[2] Beer M., Eisenstat R.A. (2000), The Silent Killers of Strategy Implementation and Learning, „Sloan Management Review”,
Vol. 41, No. 4, pp. 29–40.
[3] Doroszewski W. (red.), (2025), Słownik języka polskiego, https://sjp.pwn.pl/doroszewski/, data dostępu: 05.05.2026 r.
[4] Frydman R., Goldberg M.D. (2007), Imperfect Knowledge Economics. Exchange Rates and Risk, Princeton University Press, Princeton.
[5] Kąkol U., Kisilowski M., Kosieradzka A., Kunikowski G., Rostek K., Smagowicz J., Uklańska A., Wiśniewski M., Zawiła-
-Niedźwiecki J. (2018), Metodyki planowania cywilnego w publicznym zarządzaniu kryzysowym i ratownictwie, Wydział
Zarządzania Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
[6] Kąkol U., Kosieradzka A., Kunikowski G., Skomra W., Smagowicz J., Zawiła-Niedźwiecki J. (2020), Planowanie cywilne.
Budowa planów zarządzania kryzysowego i planów ratowniczych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej,
Warszawa.
[7] Kisilowski M., Kunikowski G., Skomra W., Wiśniewski M., Zawiła-Niedźwiecki J. (2020), Wprowadzenie do publicznego
zarządzania kryzysowego, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
[8] Koleśnik J. (2014), Adekwatność kapitałowa banków. Standardy regulacyjne, Difin, Warszawa,
[9] Kołodko G.W., Koźmiński A.K. (2017), Nowy pragmatyzm kontra nowy nacjonalizm, Prószyński i S-ka, Warszawa.
[10] Kosieradzka A. (red.), (2013), Metody i techniki pobudzania kreatywności w organizacji i zarządzaniu, edu-Libri, Kraków.
[11] Kosieradzka A., Zawiła-Niedźwiecki J. (red.), (2016), Zaawansowana metodyka oceny ryzyka w publicznym zarządzaniu kryzysowym, edu-Libri, Kraków.
[12] Koźmiński A. (2004), Zarządzanie w warunkach niepewności, WN PWN, Warszawa.
[13] Monkiewicz J. (red.), (2004), Podstawy ubezpieczeń, Poltext, Warszawa.
[14] Radomska J. (2017), Ryzyko operacyjne w procesie realizacji strategii przedsiębiorstw, WN PWN, Warszawa
[15] Rasmussen J. (1997), Risk Management in a Dynamic Society: A Modelling Problem, „Safety Science”, Vol. 27, No. 2–3, pp. 183–213.
[16] Rausand M. (2011), Risk Assessment, Theory, Methods, and Applications, John Wiley & Sons, Hoboken.
[17] Rostek K., Wiśniewski M., Zając R. (2019), Zarządzanie komunikacją i wiedzą w planowaniu cywilnym oraz zarządzaniu kryzysowym, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
[18] Skomra W. (red.), (2015), Metodyka oceny ryzyka na potrzeby systemu zarządzania kryzysowego RP, BEL Studio, Warszawa.
[19] Skomra W. (2016), Zarządzanie kryzysowe – praktyczny poradnik, Presscom, Wrocław.
[20] Skomra W. (2018), Panowanie nad ryzykiem w ramach publicznego zarządzania kryzysowego, BEL Studio, Warszawa.
[21] Staniec I., Zawiła-Niedźwiecki J. (red.), (2015), Ryzyko operacyjne w naukach o zarządzaniu, C.H. Beck, Warszawa.
[22] Taleb N.N. (2010), The Black Swan: The Impact of the Hihgly Improbable, Penguin Books, London.
[23] Tatarkiewicz W. (1995), Historia filozofii, PWN, Warszawa.
[24] Trzcieliński S. (2011), Przedsiębiorstwo zwinne, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, Poznań.
[25] Wiśniewski M. (2019), Zarządzanie sytuacyjne bezpieczeństwem infrastruktury krytycznej państwa, Wydział Zarządzania Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
[26] Wiśniewski M., Smagowicz J., Uklańska A. (2022), Publiczne zarządzanie kryzysowe. Budowa repozytorium metod i technik, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
[27] Woźniak J., Wereda W. (2017), Selected Aspects of Risk in Contemporary Organization: Theoretical Perspective, „Acta
Universitatis Nicolai Copernici – Zarządzanie”, Nr 4, s. 87–103.
[28] Wust P. (1995), Niepewność i ryzyko, PWN, Warszawa.
[29] Zawiła-Niedźwiecki J. (2007), Niepewność w zarządzaniu, [w:] D. Zarzecki (red.), Zarządzanie Finansami. Zarządzanie
ryzykiem i kreowanie wartości, Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin.
[30] Zawiła-Niedźwiecki J. (2010), Pojęcie ryzyka operacyjnego i klasyfikacja jego rodzajów, „Przegląd Organizacji”, Nr 6, s. 19–21.
[31] Zawiła-Niedźwiecki J. (2013), Zarządzanie ryzykiem operacyjnym w zapewnianiu ciągłości działania, edu-Libri, Kraków.
[32] Zawiła-Niedźwiecki J. (2017), Od zarządzania ryzykiem operacyjnym do publicznego zarządzania kryzysowego. Wyzwania badawcze, edu-Libri, Kraków.