Rok wydania: 2026
Numer czasopisma: 2
Słowa kluczowe: ryzyko,zarządzanie ryzykiem, publiczne zarządzanie kryzysowe
Strony: 25-32
Język publikacji: Polski
Pobierz
Od zarządzania ryzykiem do publicznego zarządzania kryzysowego
Janusz Zawiła-Niedźwiecki
Abstrakt
Publiczne zarządzanie kryzysowe podlega przyspieszonej ewolucji w odpowiedzi na intensyfikację globalnych zjawisk kryzysogennych (epidemie, zmiany klimatyczne, konflikty zbrojne, rosnące oczekiwanie komfortu w krajach bogatych). Efektywne kształtowanie jego nowej teorii powinno bazować na dorobku teorii zarządzania triadą: ryzyko–bezpieczeństwo–ciągłość działania. Przydatny w tym jest dorobek naukowego zarządzania ryzykiem wypracowany w uczelniach technicznych. W artykule wskazano współczesne wyzwania i problemy do zbadania.
Bibliografia
[1] Beck U. (2002), Społeczeństwo ryzyka. Na drodze ku innej nowoczesności, Scholar, Warszawa. [2] Beer M., Eisenstat R.A. (2000), The Silent Killers of Strategy Implementation and Learning, „Sloan Management Review”, Vol. 41, No. 4, pp. 29–40. [3] Doroszewski W. (red.), (2025), Słownik języka polskiego, https://sjp.pwn.pl/doroszewski/, data dostępu: 05.05.2026 r. [4] Frydman R., Goldberg M.D. (2007), Imperfect Knowledge Economics. Exchange Rates and Risk, Princeton University Press, Princeton. [5] Kąkol U., Kisilowski M., Kosieradzka A., Kunikowski G., Rostek K., Smagowicz J., Uklańska A., Wiśniewski M., Zawiła- -Niedźwiecki J. (2018), Metodyki planowania cywilnego w publicznym zarządzaniu kryzysowym i ratownictwie, Wydział Zarządzania Politechniki Warszawskiej, Warszawa. [6] Kąkol U., Kosieradzka A., Kunikowski G., Skomra W., Smagowicz J., Zawiła-Niedźwiecki J. (2020), Planowanie cywilne. Budowa planów zarządzania kryzysowego i planów ratowniczych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa. [7] Kisilowski M., Kunikowski G., Skomra W., Wiśniewski M., Zawiła-Niedźwiecki J. (2020), Wprowadzenie do publicznego zarządzania kryzysowego, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa. [8] Koleśnik J. (2014), Adekwatność kapitałowa banków. Standardy regulacyjne, Difin, Warszawa, [9] Kołodko G.W., Koźmiński A.K. (2017), Nowy pragmatyzm kontra nowy nacjonalizm, Prószyński i S-ka, Warszawa. [10] Kosieradzka A. (red.), (2013), Metody i techniki pobudzania kreatywności w organizacji i zarządzaniu, edu-Libri, Kraków. [11] Kosieradzka A., Zawiła-Niedźwiecki J. (red.), (2016), Zaawansowana metodyka oceny ryzyka w publicznym zarządzaniu kryzysowym, edu-Libri, Kraków. [12] Koźmiński A. (2004), Zarządzanie w warunkach niepewności, WN PWN, Warszawa. [13] Monkiewicz J. (red.), (2004), Podstawy ubezpieczeń, Poltext, Warszawa. [14] Radomska J. (2017), Ryzyko operacyjne w procesie realizacji strategii przedsiębiorstw, WN PWN, Warszawa [15] Rasmussen J. (1997), Risk Management in a Dynamic Society: A Modelling Problem, „Safety Science”, Vol. 27, No. 2–3, pp. 183–213. [16] Rausand M. (2011), Risk Assessment, Theory, Methods, and Applications, John Wiley & Sons, Hoboken. [17] Rostek K., Wiśniewski M., Zając R. (2019), Zarządzanie komunikacją i wiedzą w planowaniu cywilnym oraz zarządzaniu kryzysowym, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa. [18] Skomra W. (red.), (2015), Metodyka oceny ryzyka na potrzeby systemu zarządzania kryzysowego RP, BEL Studio, Warszawa. [19] Skomra W. (2016), Zarządzanie kryzysowe – praktyczny poradnik, Presscom, Wrocław. [20] Skomra W. (2018), Panowanie nad ryzykiem w ramach publicznego zarządzania kryzysowego, BEL Studio, Warszawa. [21] Staniec I., Zawiła-Niedźwiecki J. (red.), (2015), Ryzyko operacyjne w naukach o zarządzaniu, C.H. Beck, Warszawa. [22] Taleb N.N. (2010), The Black Swan: The Impact of the Hihgly Improbable, Penguin Books, London. [23] Tatarkiewicz W. (1995), Historia filozofii, PWN, Warszawa. [24] Trzcieliński S. (2011), Przedsiębiorstwo zwinne, Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, Poznań. [25] Wiśniewski M. (2019), Zarządzanie sytuacyjne bezpieczeństwem infrastruktury krytycznej państwa, Wydział Zarządzania Politechniki Warszawskiej, Warszawa. [26] Wiśniewski M., Smagowicz J., Uklańska A. (2022), Publiczne zarządzanie kryzysowe. Budowa repozytorium metod i technik, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa. [27] Woźniak J., Wereda W. (2017), Selected Aspects of Risk in Contemporary Organization: Theoretical Perspective, „Acta Universitatis Nicolai Copernici – Zarządzanie”, Nr 4, s. 87–103. [28] Wust P. (1995), Niepewność i ryzyko, PWN, Warszawa. [29] Zawiła-Niedźwiecki J. (2007), Niepewność w zarządzaniu, [w:] D. Zarzecki (red.), Zarządzanie Finansami. Zarządzanie ryzykiem i kreowanie wartości, Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin. [30] Zawiła-Niedźwiecki J. (2010), Pojęcie ryzyka operacyjnego i klasyfikacja jego rodzajów, „Przegląd Organizacji”, Nr 6, s. 19–21. [31] Zawiła-Niedźwiecki J. (2013), Zarządzanie ryzykiem operacyjnym w zapewnianiu ciągłości działania, edu-Libri, Kraków. [32] Zawiła-Niedźwiecki J. (2017), Od zarządzania ryzykiem operacyjnym do publicznego zarządzania kryzysowego. Wyzwania badawcze, edu-Libri, Kraków.
Publikacje z rocznika