W domenie nauk ścisłych istnieją prawa i zasady uważane za fundamentalne. Mają one tę własność, że da się wyprowadzić z nich lub sprowadzić do nich większość poznanych zagadnień. Zarządzanie jest nauką społeczną i nie posiada tej własności. Czy jednak na pewno jej nie posiada? W niniejszym artykule autor rozważa możliwość definiowania fundamentalnych zasad zarządzania i wskazuje przykłady reguł, które można traktować jako odpowiednik praw fundamentalnych w naukach ścisłych.

Artykuł podejmuje problematykę oszukańczych zachowań w miejscu pracy ze szczególnym uwzględnieniem czynników wpływających na ich występowanie oraz konsekwencji. Jego celem jest zrozumienie, dlaczego pracownicy dopuszczają się oszustw – zarówno z perspektywy psychologicznej, jak i organizacyjnej – a także zbadanie skutków tych zachowań na poziomie jednostki, zespołu i całej organizacji. Artykuł prezentuje również wyniki badań przeprowadzonych w Polsce dotyczących form oszukańczych zachowań pracowniczych. Wskazuje potencjalne rozwiązania ograniczające skalę oszustw w Polsce oraz wyznacza kierunki dalszych badań wynikające z porównania polskich rezultatów z literaturą światową i uwzględniające zmiany, takie jak postęp technologiczny.

W dobie rosnącego wykorzystania AI w nauce, edukacji i pracy zawodowej kluczowe jest określenie, czy i w jakim stopniu AI wspiera rozwój logicznego, uporządkowanego myślenia, czy też może prowadzić do jego osłabienia. Głównym celem badania jest określenie, w jaki sposób umiejętności posługiwania się sztuczną inteligencją (AIL) mogą pomóc w rozwijaniu umiejętności myślenia systemowego (STS) wśród przedstawicieli pokolenia Z. Niniejszy artykuł opiera się na wynikach badań w formie ankiety przeprowadzonej na grupie 228 losowo wybranych przedstawicieli pokolenia Z. Analizę zebranych danych przeprowadzono z zastosowaniem metod statystycznych, takich jak statystyka opisowa oraz współczynnik korelacji Tau Kendalla dla zmiennych nieparametrycznych. Badanie korelacji między zmiennymi potwierdziło występowanie statystycznie istotnych korelacji między wszystkimi zmiennymi składowymi AIL i zmienną STS. Głównym ograniczeniem badania była liczebność grupy badanej i zakres terytorialny grupy badanej. Wyniki badań mogą mieć istotne implikacje dla kształtowania programów edukacyjnych, opracowywania strategii nauczania i projektowania narzędzi do rozwijania myślenia systemowego opartego na umiejętnościach AI, a także dla praktyków zarządzania.

Celem niniejszego artykułu jest identyfikacja dynamicznych zmian i trendów kształtujących współczesne praktyki projektowe z priorytetowym uwzględnieniem strategicznej roli sztucznej inteligencji (AI) w kontekście zarządzania projektami. Badanie opiera się na dwutorowej metodologii: teoretycznym przeglądzie aktualnej literatury naukowej dotyczącej trendów w zarządzaniu projektami oraz empirycznym badaniu ankietowym, przeprowadzonym w grudniu 2024 roku, w którym wykorzystano metodę CAWI. Grupę badawczą stanowiło 61 słuchaczy studiów podyplomowych kierunku „Zarządzanie projektami” Krakowskiej Szkoły Biznesu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (90% ogółu studiujących). Wyniki analizowano z wykorzystaniem statystyk opisowych. Analiza uzyskanych danych oraz synteza przeglądu literatury pozwoliły na jednoznaczną identyfikację kluczowych trendów w zarządzaniu projektami, takich jak: wzrastające znaczenie cyfryzacji i automatyzacji procesów, integracja zaawansowanych narzędzi analitycznych, intensyfikacja wykorzystania AI, dalszy rozwój i adaptacja metodyk zwinnych, rosnące znaczenie kompetencji miękkich i komunikacyjnych, dominacja pracy w środowisku zdalnym oraz wzrost wrażliwości na kwestie zrównoważonego rozwoju i społeczną odpowiedzialność. Autorzy konkludują, iż współczesne zarządzanie projektami znajduje się w strategicznym punkcie zwrotnym, gdzie AI odgrywa kluczową rolę jako siła napędowa innowacji oraz wyzwanie adaptacyjne. Uzyskane wyniki posiadają istotne implikacje praktyczne i badawcze, wskazując kierunki dalszego rozwoju dyscypliny, szczególnie w odniesieniu do integracji AI w praktyce projektowej.

Celem artykułu jest identyfikacja obszarów integracji i dezintegracji zarządzania projektami oraz społecznej nieodpowiedzialności w przedsiębiorstwie. Artykuł ma charakter przeglądowy. Wykorzystując narracyjny i krytyczny przegląd literatury przedmiotu, w opracowaniu zaprezentowano propozycję rozumienia społecznie nieodpowiedzialnego zarządzania projektami. Problematyka ta stanowi istotny obszar rozważań naukowych, koncentrujących się na relacji między sposobem realizacji projektów a ich oddziaływaniem na interesariuszy. Odniesienie do obszarów ekonomicznego, prawnego, etycznego i filantropijnego pozwala osadzić projekty w szerszym kontekście odpowiedzialności organizacyjnej.