W artykule dokonano analizy wybranych niedoskonałości obecnego modelu oceny i obiegu osiągnięć naukowych w Polsce. Jego celem jest identyfikacja ograniczeń opisywanych w literaturze i źródłach instytucjonalnych oraz przedstawienie koncepcji Centralnego Systemu Informacji o Osiągnięciach Naukowych jako możliwej odpowiedzi systemowej. Opracowanie ma charakter koncepcyjny i opiera się na problemowo ukierunkowanym przeglądzie literatury, analizie źródeł instytucjonalnych oraz autorskiej syntezie. W artykule przyjęto, że obecny model należy rozpatrywać nie tylko jako mechanizm oceny dorobku, lecz także jako układ kształtujący praktyki publikacyjne, ewidencję osiągnięć, wykorzystanie danych do ewaluacji oraz przepływy finansowe w komunikacji naukowej. Analiza wskazuje na presję publikacyjną, fragmentaryzację pracy akademickiej, ograniczoną integrację funkcji publikacyjnych i sprawozdawczych oraz zależność od zewnętrznego rynku wydawniczego. Proponowany system przedstawiono nie jako gotowy projekt wdrożeniowy, lecz jako punkt wyjścia do dalszej dyskusji nad publiczną infrastrukturą komunikacji naukowej, otwartym dostępem, jakością nauki i ryzykami centralizacji.

Celem artykułu jest przegląd stanowisk metodologicznych odnośnie do istoty i znaczenia hipotezy w prowadzeniu badania naukowego ze szczególnym uwzględnieniem metodyki badań jakościowych. Wnioski wskazują, że kategoryczne zalecenia, aby nie formułować hipotez w badaniach jakościowych, są metodologicznie nieuzasadnione. Hipotezy, rozumiane jako robocze propozycje teoretyczne, mogą być stawiane przed badaniem lub powstawać w toku analizy, zwiększając przejrzystość wywodu, spójność analizy i kumulatywność wiedzy. W podejściach jakościowych pełnią funkcję heurystyczną, wspierają dobór teoretyczny i budowę wyjaśnień, a w badaniach mieszanych pozwalają na sprawdzenie wyników badań. Zasadne jest warunkowe formułowanie hipotez, adekwatnie do celów, dojrzałości teorii i projektu badawczego.

Publiczne zarządzanie kryzysowe podlega przyspieszonej ewolucji w odpowiedzi na intensyfikację globalnych zjawisk kryzysogennych (epidemie, zmiany klimatyczne, konflikty zbrojne, rosnące oczekiwanie komfortu w krajach bogatych). Efektywne kształtowanie jego nowej teorii powinno bazować na dorobku teorii zarządzania triadą: ryzyko–bezpieczeństwo–ciągłość działania. Przydatny w tym jest dorobek naukowego zarządzania ryzykiem wypracowany w uczelniach technicznych. W artykule wskazano współczesne wyzwania i problemy do zbadania.

Celem artykułu jest analiza różnic w postrzeganiu pracy zawodowej przez przedstawicieli pokoleń X, Y i Z w kontekście wyzwań zarządzania różnorodnością pracowniczą. Na podstawie wyników projektu „Motywacja do pracy zawodowej w ujęciu pokoleniowym – 2023/24” wskazano, że starsze pokolenia częściej cenią autonomię, odpowiedzialność i sens pracy, natomiast młodsze traktują ją głównie jako konieczność lub sposób na realizację doraźnych celów. Pokolenie Y zwraca szczególną uwagę na sprawiedliwość wynagradzania i relacje społeczne, a pokolenie Z częściej niż starsi wskazuje na brak identyfikacji z pracą i mniejsze zaangażowanie. Uniwersalną wartością dla wszystkich grup okazały się dobra atmosfera i pozytywne relacje z przełożonymi. Wyniki potwierdzają, że stosunek do pracy zmienia się wraz z wiekiem i etapem kariery, a zarządzanie zespołami wielopokoleniowymi wymaga odpowiednio dostosowanych strategii motywacyjnych. Ograniczeniem badania była nadreprezentacja kobiet i osób z pokolenia Z. Pełne wyniki projektu zostały opublikowane w formie monografii. Uzyskane rezultaty mogą stanowić cenną wskazówkę dla praktyki zarządzania oraz inspirację do dalszych badań nad dialogiem międzypokoleniowym i motywacją w zróżnicowanych zespołach.

Dostępność transportu publicznego dla osób z niepełnosprawnościami stanowi istotne wyzwanie dla zrównoważonej mobilności oraz budowy miast włączających społecznie. Celem niniejszego badania była diagnoza barier w dostępności transportu publicznego na obszarze Metropolii GZM, a także ocena wykorzystania zaawansowanych technologii wspierających mobilność w tym regionie. Badania przeprowadzono wśród osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności z wykorzystaniem ankiet internetowych, wywiadów bezpośrednich oraz wywiadów pogłębionych. Analiza objęła zarówno infrastrukturę transportową, jak i rozwiązania cyfrowe. Uzyskane wyniki wskazują na utrzymywanie się barier ograniczających samodzielność użytkowników oraz potwierdzają potrzebę równoczesnej modernizacji infrastruktury, wdrażania zasad projektowania uniwersalnego oraz intensywnej promocji narzędzi cyfrowych, które mogą znacząco zwiększyć dostępność transportu publicznego na obszarze Metropolii GZM.