Artykuł podejmuje problematykę oszukańczych zachowań w miejscu pracy ze szczególnym uwzględnieniem czynników wpływających na ich występowanie oraz konsekwencji. Jego celem jest zrozumienie, dlaczego pracownicy dopuszczają się oszustw – zarówno z perspektywy psychologicznej, jak i organizacyjnej – a także zbadanie skutków tych zachowań na poziomie jednostki, zespołu i całej organizacji. Artykuł prezentuje również wyniki badań przeprowadzonych w Polsce dotyczących form oszukańczych zachowań pracowniczych. Wskazuje potencjalne rozwiązania ograniczające skalę oszustw w Polsce oraz wyznacza kierunki dalszych badań wynikające z porównania polskich rezultatów z literaturą światową i uwzględniające zmiany, takie jak postęp technologiczny.

W dobie rosnącego wykorzystania AI w nauce, edukacji i pracy zawodowej kluczowe jest określenie, czy i w jakim stopniu AI wspiera rozwój logicznego, uporządkowanego myślenia, czy też może prowadzić do jego osłabienia. Głównym celem badania jest określenie, w jaki sposób umiejętności posługiwania się sztuczną inteligencją (AIL) mogą pomóc w rozwijaniu umiejętności myślenia systemowego (STS) wśród przedstawicieli pokolenia Z. Niniejszy artykuł opiera się na wynikach badań w formie ankiety przeprowadzonej na grupie 228 losowo wybranych przedstawicieli pokolenia Z. Analizę zebranych danych przeprowadzono z zastosowaniem metod statystycznych, takich jak statystyka opisowa oraz współczynnik korelacji Tau Kendalla dla zmiennych nieparametrycznych. Badanie korelacji między zmiennymi potwierdziło występowanie statystycznie istotnych korelacji między wszystkimi zmiennymi składowymi AIL i zmienną STS. Głównym ograniczeniem badania była liczebność grupy badanej i zakres terytorialny grupy badanej. Wyniki badań mogą mieć istotne implikacje dla kształtowania programów edukacyjnych, opracowywania strategii nauczania i projektowania narzędzi do rozwijania myślenia systemowego opartego na umiejętnościach AI, a także dla praktyków zarządzania.

Celem niniejszego artykułu jest identyfikacja dynamicznych zmian i trendów kształtujących współczesne praktyki projektowe z priorytetowym uwzględnieniem strategicznej roli sztucznej inteligencji (AI) w kontekście zarządzania projektami. Badanie opiera się na dwutorowej metodologii: teoretycznym przeglądzie aktualnej literatury naukowej dotyczącej trendów w zarządzaniu projektami oraz empirycznym badaniu ankietowym, przeprowadzonym w grudniu 2024 roku, w którym wykorzystano metodę CAWI. Grupę badawczą stanowiło 61 słuchaczy studiów podyplomowych kierunku „Zarządzanie projektami” Krakowskiej Szkoły Biznesu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (90% ogółu studiujących). Wyniki analizowano z wykorzystaniem statystyk opisowych. Analiza uzyskanych danych oraz synteza przeglądu literatury pozwoliły na jednoznaczną identyfikację kluczowych trendów w zarządzaniu projektami, takich jak: wzrastające znaczenie cyfryzacji i automatyzacji procesów, integracja zaawansowanych narzędzi analitycznych, intensyfikacja wykorzystania AI, dalszy rozwój i adaptacja metodyk zwinnych, rosnące znaczenie kompetencji miękkich i komunikacyjnych, dominacja pracy w środowisku zdalnym oraz wzrost wrażliwości na kwestie zrównoważonego rozwoju i społeczną odpowiedzialność. Autorzy konkludują, iż współczesne zarządzanie projektami znajduje się w strategicznym punkcie zwrotnym, gdzie AI odgrywa kluczową rolę jako siła napędowa innowacji oraz wyzwanie adaptacyjne. Uzyskane wyniki posiadają istotne implikacje praktyczne i badawcze, wskazując kierunki dalszego rozwoju dyscypliny, szczególnie w odniesieniu do integracji AI w praktyce projektowej.

Celem artykułu jest identyfikacja obszarów integracji i dezintegracji zarządzania projektami oraz społecznej nieodpowiedzialności w przedsiębiorstwie. Artykuł ma charakter przeglądowy. Wykorzystując narracyjny i krytyczny przegląd literatury przedmiotu, w opracowaniu zaprezentowano propozycję rozumienia społecznie nieodpowiedzialnego zarządzania projektami. Problematyka ta stanowi istotny obszar rozważań naukowych, koncentrujących się na relacji między sposobem realizacji projektów a ich oddziaływaniem na interesariuszy. Odniesienie do obszarów ekonomicznego, prawnego, etycznego i filantropijnego pozwala osadzić projekty w szerszym kontekście odpowiedzialności organizacyjnej.

W domenie nauk ścisłych istnieją prawa i zasady uważane za fundamentalne. Mają one tę własność, że da się wyprowadzić z nich lub sprowadzić do nich większość poznanych zagadnień. Zarządzanie jest nauką społeczną i nie posiada tej własności. Czy jednak na pewno jej nie posiada? W niniejszym artykule autor rozważa możliwość definiowania fundamentalnych zasad zarządzania i wskazuje przykłady reguł, które można traktować jako odpowiednik praw fundamentalnych w naukach ścisłych.

Rosnąca dostępność danych bibliometrycznych popularyzuje systematyczne metody analizy literatury. Celem artykułu jest konceptualizacja „bibliometrycznego przeglądu literatury” jako metody badawczej w naukach o zarządzaniu i jakości (NoZiJ). Na podstawie krytycznej analizy literatury zidentyfikowano kluczowe atrybuty metody w trzech wymiarach. Po pierwsze, wykazano użyteczność przeglądu bibliometrycznego w diagnozowaniu problemów badawczych zarówno w nurcie teoretycznym, jak i praktycznym klasyfikatora subdyscyplin NoZiJ. Po drugie, osadzono metodę w modelu „kontinuum górnik-poszukiwacz” (Breslin i Gatrell, 2020), dowodząc, że umożliwia ona nie tylko konsolidację wiedzy (podejście „górnika”), ale także redefinicję paradygmatów (podejście „poszukiwacza”). Po trzecie, zdefiniowano bibliometryczny przegląd jako metodę ilościowo-jakościową łączącą mapowanie nauki z syntezą treści. Wskazano również na potencjalne ograniczenia metody, w tym ryzyko redukcjonizmu ilościowego, oraz błędy systematyczne baz danych. Artykuł dostarcza kontekstu metodologicznego pozwalającego na bardziej precyzyjne i transparentne obrazowanie struktur wiedzy w NoZiJ.

Badanie ma na celu zbadanie wpływu autentycznego i fałszywego przywództwa na dynamiczne zdolności pracowników (EDC) i ich późniejszy wpływ na wyniki pracy. Badanie ma na celu wypełnienie luki w zrozumieniu, w jaki sposób style przywództwa moderują związek między EDC a wydajnością pracy poprzez postawy związane z pracą, takie jak dopasowanie do pracy, motywacja do pracy, zaangażowanie w pracę i satysfakcja z pracy. W badaniu zastosowano dwufazowe podejście empiryczne. Przeprowadzono badanie pilotażowe w celu walidacji narzędzia badawczego, a następnie zebrano dane pierwotne z 289 organizacji w Polsce. W badaniu wykorzystano ankietę wypełnioną przez menedżerów wyższego i średniego szczebla. Zastosowano wielogrupową analizę ścieżki w celu oceny moderującego wpływu autentycznego i fałszywego przywództwa na model wyników pracy oparty na EDC. Analiza danych została przeprowadzona przy użyciu SPSS AMOS. Wyniki wskazują, że autentyczne przywództwo wzmacnia pozytywny wpływ EDC na wyniki pracy, podczas gdy fałszywe przywództwo zmniejsza ten efekt. W organizacjach o wysokim poziomie autentycznego przywództwa wszystkie związki między EDC, zmiennymi pośredniczącymi i wynikami pracy były statystycznie istotne. I odwrotnie, w organizacjach o wysokim poziomie fałszywego przywództwa związek między EDC a dopasowaniem osoby do stanowiska pracy nie był istotny, co osłabiło ogólny model. Badanie potwierdza, że styl przywództwa jest krytycznym moderatorem w powiązaniu EDC z wydajnością.

Artykuł prezentuje bibliometryczną analizę dorobku naukowego dotyczącego zjawiska cybervettingu, rozumianego jako wykorzystanie mediów społecznościowych do oceny kandydatów w procesach rekrutacyjnych. Badanie przeprowadzono z użyciem pakietu Bibliometrix w środowisku R na podstawie danych z baz Scopus i Web of Science, obejmujących łącznie 110 publikacji z lat 2014–2025. Analiza pozwoliła określić dynamikę rozwoju badań, najczęściej cytowane prace i autorów, a także kraje i ośrodki badawcze dominujące w tym obszarze. Wyniki wskazują na rosnące zainteresowanie problematyką cybervettingu, zwłaszcza w kontekście rekrutacji, etyki, prywatności oraz wizerunku zawodowego w sieci. Literatura ujawnia interdyscyplinarny charakter badań łączący perspektywy zarządzania zasobami ludzkimi, psychologii, informatyki i nauk społecznych. Jednocześnie zauważono przewagę publikacji pochodzących z krajów anglosaskich i niedostateczną liczbę analiz międzykulturowych. Autorzy podkreślają potrzebę dalszych badań nad standaryzacją praktyk cybervettingu oraz nad konsekwencjami automatyzacji tego procesu dla etyki i sprawiedliwości rekrutacyjnej.

Celem artykułu było poznanie sposobu postrzegania przez przedstawicieli pokolenia Z rekrutacji prowadzonej w formule zdalnej oraz zastosowania narzędzi opartych na sztucznej inteligencji (AI) w procesach rekrutacji. W artykule scharakteryzowano pokolenie Z, które jest istotne z punktu widzenia dociekań empirycznych. Omówiono proces zdalnej rekrutacji i selekcji, jak również możliwości wykorzystania dla tych procesów AI. Badania miały na celu przeanalizowanie stosunku jaki pokolenie Z ma do zdalnej rekrutacji, również w sytuacji wykorzystania do tejże rekrutacji AI. Badania przeprowadzono metodą zogniskowanego wywiadu grupowego z przedstawicielami pokolenia Z. Wyniki wskazują na otwartość pokolenia Z na zarówno na rekrutacje zdalną, jak i wykorzystanie do jej celów narzędzi AI. Badani wskazuję jednak na szereg zastrzeżeń, obaw związanych z udziałem AI jako jedynego źródła oceny przydatności zawodowej, czy też weryfikacji kompetencji, zwłaszcza na bardziej zaawansowanych etapach procesu selekcji. Rezultaty przeprowadzonej analizy, mają potencjał rekomendacyjny dla praktyki zarządzania i w rezultacie mogą pomóc w rozwoju i dopasowaniu tego elementu ZZL do wymagań pokolenia Z.

Niniejszy artykuł jest drugą częścią dyptyku napisanego z okazji obchodów 100-lecia TNOiK i koncentruje się na aktywności jednego z jego oddziałów – oddziału we Wrocławiu. Celem artykułu jest ocena ewolucji działalności Oddziału w ujęciu historycznym i organizacyjnym, ze szczególnym uwzględnieniem roli kolejnych liderów w kształtowaniu jego orientacji strategicznej, kierunków rozwoju oraz agendy badawczej. Autorzy dokonują oceny wpływu zmieniających się uwarunkowań gospodarczych i społecznych na funkcjonowanie Oddziału oraz prezentacji jego wkładu w rozwój nauk o zarządzaniu. Niniejsza praca stanowi studium rekonstrukcyjne oparte na analizie literatury i jest dość drobiazgowym zapisem wielokierunkowych działań podejmowanych przez członków Wrocławskiego Oddziału TNOiK w okresie 75-ciu lat jego istnienia.