Rok wydania: 2022
Numer czasopisma: 1
Słowa kluczowe: uniwersytet, raportowanie, wskaźniki, wpływ
Strony: 38-48
Język publikacji: Angielski
Raportowanie wpływu społecznego i środowiskowego na polskich uniwersytetach
Monika Sady, Wioleta Gałat
Abstrakt

Uniwersytety odgrywają ważną rolę w kreowaniu postaw społecznych.  Celem niniejszego badania była identyfikacja sposobów mierzenia i raportowania wpływu społecznego i ekologicznego polskich uniwersytetów. Podczas gdy na uczelniach debatujemy o społecznej odpowiedzialności, wiele z nich stara się tworzyć wskaźniki, które pomogłyby im w komunikowaniu i raportowaniu podejmowanych działań. Sytuacja ta spowodowana jest głównie brakiem zestawu wskaźników, które byłyby dedykowane uczelniom i mogłyby być wykorzystane do pomiaru ich wpływu. Aby zbadać, w jaki sposób 24 polskie uczelnie publiczne publikują i promują informacje związane z ich wpływem społecznym i środowiskowym, przeprowadzono badanie ich stron internetowych, oficjalnych dokumentów uczelnianych i raportów. Aby poszerzyć kontekst i zakres analizy, przebadano je również w kontekście obecności w międzynarodowych rankingach oraz udziału w organizacjach międzynarodowych.

Bibliografia
[1] Agoston S., Dima A., Vasilache S., Ghinea V. (2013), A Model of Acdemic Social Responsibility, „Transylvanian Review of Admistrative Sciences”, No. 38, pp. 231–238. [2] An Y., Davey H., Harun H. (2017), Sustainability Reporting at a New Zealand Public University: A Longitudinal Analysis, „Sustainability”, Vol. 9, No. 9, art. 1529. [3] Bednarowska Z. (2015), Desk research – wykorzystanie potencjału danych zastanych wprowadzeniu badań marketingowych i społecznych, „Marketing i Rynek”, Nr 7, pp. 18–26. [4] Bice S., Coates H. (2016), University Sustainability Reporting: Taking Stock of Trans parency, „Tertiary Education and Management”, Vol. 21, No. 1, pp. 1–18. [5] Bok D. (1982), Beyond the Ivory Tower, Social Responsibilities of the Modern Universities, Harvard University Press, Cambridge. [6] Bokhari A.A.H. (2017), Universities’ Social Responsibility (USR) and Sustainable Development: A Conceptual Framework, „SSRG International Journal of Economics and Management Studies”, Vol. 12, No. 4, pp. 8–16. [7] Brennan J. (2008), Higher Education and Social Change, „Higher Education”, Vol. 56, No. 3, pp. 381–393. [8] CEMS – The Global Alliance in Management Education, www.cems.org, access date: 18.03.2021. [9] Climate Reality Project, www.climaterealityproject.org, access date: 18.03.2021. [10] De Ketele J. M. (2009), The Social Relevance of Higher Education, [in:] Global University Network for Innovation. Higher Education at a Time of Transformation: New Dynamics for Social Responsibility, GUNI/Palgrave Macmillan, Basingstoke. [11] De la Cuesta M., Porras A., Saavedra I., Sánchez D. (2010), El Compromiso Socialde la UNED, [in:] M. De la Cuesta, C. De la Cruz, J.M. Rodríguez Fernández (eds.), Responsabilidad Social Universitaria. La Coruña: Netbiblo, Netbiblo, La Coruña, pp. 232–272. [12] De Oliviera E., Rodríguez R., Teixeira U. (2020), Public Sector (Un)Sustainability: A Study of GRI Adherence and Sustainability Reporting Disclosure Standards in Public Institutions and State-Owned Companies of the Public Agency Sector, „Cuadernos de Contabilidad”, No. 20, pp. 1–18. [13] Esfijani A., Hussain F. K., Chang E. (2012), An Approach to University Social Responsibility Ontology Development through Text Analyses, Paper presented at the IEEE 5th International Conference on Human System Interactions, Perth, pp. 1–7. [14] Forum Odpowiedzialnego Biznesu (2021), odpowiedzialnybiznes.pl, data dostępu: 18.03.2021 r. [15] Gałat W. (2018), Deklaracja społecznej odpowiedzialności uczelni jako wzmocnienie etosu akademickiego, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie”, Nr 978, Nr 6, s. 137–151. [16] Garrido-Yserte R., Gallo-Rivera M.-T. (2020), The Potential Role of Stakeholders in the Energy Efficiency of Higher Education Institutions, „Sustainability”, Vol. 8908, No. 12, pp. 1–17. [17] Giuffré L., Ratto S.E. (2014), A New Paradigm in Higher Education: University Social Responsibility (USR), „Journal of Education & Human Development”, Vol. 3, No. 1, pp. 231–238. [18] Global Reporting Initiative (2021), https://www.globalreporting.org/, access date: 30.03.2021. [19] Gomez-Vasquez L., Morales-Alequin B., Vadi J. (2014), University Social Responsibility: A Social Transformation of Learning, „Revista Digital de Investigación en Docencia Universitaria”, Vol. 1, No. 12, pp. 101–120. [20] Gómez L. M., Alvarado Y., Pujols A. (2018), Implementing University Social Responsibility in the Caribbean: Perspectives of Internal Stakeholders, „Revista Digital de Investigación en Docencia Universitaria”, Vol, 12, No. 1, pp. 101–120. [21] Herrera A. (2009), Social Responsibility of Universities, [in:] Global University Network for Innovation. In Higher Education at a Time of Transformation: New Dynamics for Social Responsibility, GUNI/Palgrave Macmillan, Basingstoke. [22] Hewson C. (2006), Secondary Analysis, [in:] V. Jupp (ed.), The Sage Dictionary of Social Research Methods, Sage, London, pp. 275–276. [23] HR Excellence in Research (2021), www.euraxess.pl, access date: 18.03.2021. [24] Hrubos I. (2011), The Changing Role of Universities in Our Society, „Society and Economy”, Vol. 33, No. 2, pp. 347–360. [25] Jastrzębska E., Brdulak H., Dąbrowski T., Legutko-Kobus P. (2019), Społeczna odpowiedzialność uczelni. Perspektywa strategiczna, „Zarządzanie Publiczne”, Vol. 48, Nr 4, s. 285–297. [26] Kalinowska A., Batorczyk A. (2017), Uczelnie wyższe wobec wyzwań celów zrównoważonego rozwoju, „Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, Organizacja i Zarządzanie”, Nr 104, s. 281–290. [27] Kudłak R. (2017), O przyszłości społecznej odpowiedzialności biznesu – wyniki badań europejskich, „Organizacja i Kierowanie”, Vol. 175, Nr 1, s.71–86. [28] Larrán M., Andrades F.J. (2013), Una aproximación conceptual a la responsabilidad social universitaria desde un enfoque gerencial: La teoría de los stakeholders, [in:] J. L.Abreu, M.J. Araiza, J.G. Cruza, C. Parra (eds.), La Gestión de la RSE: Enfoques Interdisciplinarios,Universidad de Nueva Mexico, Albuquerque, pp. 255–282. [29] Morsing M., Schultz M. (2006), Corporate Social Responsibility Communication: Stakeholder Information, Response, and Involvement Strategies, „Journal of Business Ethics”, Vol. 15, No. 4, pp. 323–388. [30] Nicolò G., Aversano N., Sannino G., Tartaglia Polcini P. (2021), Investigating Web-Based Sustainability Reporting in Italian Public Universities in the Era of Covid-19, „Sustainability”, Vol. 3468, No. 13, pp. 1–12. [31] Ochiai E. (1993), Ideas of Equality and Ratio: Mathematical Basics for Chemistry and the Fallacy of Unitary Conversion, „Journal of Chemical Education”, Vol. 1, No. 70, pp. 44–46. [32] Pacheco J.A.B., Teijeiro-Álvarez M.M., García-Álvarez M.T. (2020), Sustainable Development in the Economic, Environmental, and Social Fields of Ecuadorian Universities, „Sustainability”, Vol. 7384, No. 12, pp. 1–21. [33] Polish Ministry of Science and Higher Education (2020), List of Public Universities Supervised by the Minister Competent for Higher Education, https://www.gov.pl/web/nauka/wykaz-uczelnipublicznych-nadzorowanych-przez-ministra-wlasciwego-ds-szkolnictwa-wyzszego-publiczne-uczelnieakademickie, data dostępu: 16.11.2020 r. [34] Ralph M., Stubbs W. (2014), Integrating Environmental Sustainability into Universities, „Higher Education”, No. 67, pp. 71–90. [35] Reiser G.J. (2007), Managing University Social Responsibility (USR), [in:] International Sustainable Campus Network: Best PracticesFuture Challenges ISCN Conference 2007, April 25–27, Zurich, p. 2. [36] Sady M., Żak A. (2017), Reporting Sustainable Development in the TSL Industry, [in:] J. Teczke, P. Buła (eds.), Management in the Time of Networks, Cross-cultural Activities and Flexible Organizations, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, Cracow, pp. 247–266. [37] Sawasdikosol S. (2009), Driving Universities’ Collaboration toward the New Era of Sustainable Social Responsibility, University-Community Engagement Conference, Penang, Malaysia, pp. 1–17. [38] Szurowska M. (2020), Społeczna odpowiedzialność nauki, „300RESEARCH impact”, https://300gospodarka.pl/news/akademicka-dyskusja-o-odpowiedzialnosci-raport-300research-o-spolecznej-odpowiedzialnosci-nauki, data dostępu: 18.03.2021 r. [39] Tetřevová L., Sabolová V. (2010), University Stakeholder Management and University Social Responsibility, „WSEAS Transactions on Advances in Engineering Education”, Vol. 7, No. 7, pp. 224–233. [40] UN Global Compact (2021), www.unglobalcompact.org, access date: 18.03.2021. [41] UN PRME (2021), www.unprme.org, access date: 18.03.2021. [42] Vallaeys F., De La Cruz C., Sasia P.M. (2009), Responsabilidad Social Universitaria, Manual de Primeros Pasos, McGraw-Hill, Mexico. [43] Vasilescu R., Barna C., Equre M., Baicu C. (2020), Developing University Social Responsibility: A Model of the Challenges of the New Civil Society, „Procedia-Social and Behavioral Sciences”, Vol. 2, No. 2, pp. 4177–4182. [44] Wawrzyniak B. (1999), Odnawianie przedsiębiorstwa na spotkanie XXI wieku, Poltext, Warszawa.
Publikacje z rocznika